Entries Tagged as ''

En nog meer …

Winterpret in een witte wereld. Wat werden we verwend. Siem laat zich niet snel verleiden om naar buiten te gaan, maar tegen deze sensatie kon hij geen weerstand bieden. Het werd poppen, ballen en sleeën.

Het vervolg kwam in Drenthe. Daar zaten we in het leuke bungalowparkje ‘Het Hoge Zand’ in Hooghalen. Vlakbij de hei en het bos.

Ook daar was de wereld eerst wit om daarna zijn echte contouren weer aan te nemen. De vervorming van het landschap was prachtig. Wat smalle wegen leken toen er sneeuw lag, waren in werkelijkheid brede lanen. Waar je dacht aan dakpannen, bleek het rietbedekking te zijn. Daar hadden we het fijn en was de wereld even alleen voor ons.

Just add snow

Siem kreeg van Sinterklaas een sneeuwpoppakket. Met hoed, wortel, sjaal, knopen en een heus pijpje. Het enige dat nog toegevoegd moest worden was sneeuw.

Wij konden niet bedenken dat de doos al zo snel uitgepakt kon worden en er een heuse sneeuwpop in de voortuin zou staan.

Wat een geluk!

Napret

Vijf december is voorbij. De rust is weergekeerd. De kaarsjes branden. De kerstboom glinstert ons tegemoet.

Ondertussen geniet Siem van zijn kado’s. De lego en playmobil zijn in goede aarde gevallen. Het spel doolhof is een doorslaand succes. En ook de doos met meccano is gisteren geopend en bleek een schot in de roos.

Die oude Sint. Hoe weet hij dat toch allemaal.

Volgend jaar, als we de hectiek van het feest al weer lang vergeten zijn, verheugen wij ons opnieuw op deze traditie.

Daaaag Sinterklaasje!

Pak me dan!

De tijd vliegt. Oktober voorbij. November voorbij. En de feestelijke start van december is ook al weer gemaakt.

Siem lijkt op school zijn draai eindelijk gevonden te hebben. De buikpijn en de zenuwen verdwijnen naar de achtergrond en maken plaats voor ‘grote-jongens-verhalen’. Een stoerdere blik en steeds een beetje brutaler. Hij wordt een echte middenbouwer.

Ondertussen is hij begonnen aan een nieuwe sport: Judo! En hij vond het vanaf het allereerste ogenblik geweldig. Trots loopt hij in zijn witte pak, met inmiddels een rode slip. Hij duwt en trekt. Valt en grijpt. De judo-pakking, de leunstoel, de bulldozer. Vraag het hem zelf en hij zal het je stralend vertellen.

En dan het Sinterklaasfeest. We hadden het zichtbaar goed. Zwarte Piet wilde de kado’s brengen, sloop door het huis, hoorde ineens geluid en is van schrik weggerend. Een lang spoor aan kadootjes lagen over de trappen en door de gangen. Siem zag zelfs ‘zwarte sporen’ bij het openstaande raam op zolder. Het resulteerde in een grote berg met pakjes en poëzie.

De magie rond het 5-decemberfeest was er dit jaar nog volop, maar hij vertrouwde ons dit jaar wel toe dat alle zwarte pieten een pruik dragen. Oh, is dat zo? Ja, want zoveel mensen met zwarte haren en krulletjes bestaan helemaal niet.